Ek weet ‘n mens is baie meer as jou besittings maar daar is dinge wat mens besit wat jou tog uniek identifiseer en uitken vir die wat saam met jou leef… Ek het dit vandag weer besef toe ek ‘n wit Toyota Corolla sien, soos my pa se ou motor. Ek kon my verbeel ek sien hom agter die stuur sit met sy bruin geruite tweed pet wat sy bles teen die son en koue beskerm.
Die wit Toyota het ten minste een keer per dag ‘n draai by die nabygeleë winkel-sentrum gemaak waar ons vorige tuinjong nou as karwag werk. Die wag sou dan sy daaglikse brood in die vorm van kaas en tamatie toebroodjies kry, met sorg deur my ouers voorberei.
Ek onthou die donkerblou badkamersakkie wat my pa as bladsak gebruik het vir sy beursie, ID-dokument, tjekboek, selfoon, pen en derglike dinge. Die sak het oral saam met hom dorp toe en winkel toe gegaan, totdat dit 3 maande voor sy dood in ‘n winkel gesteel is, met alles daar in…
My ma het ‘n harige bruin baret gehad wat sy in die winter gedra het om haar ore teen kroniese middelooronsteking te beskerm. Sy het twee getande Victorinox groentemesse besit, wat alles kon sny, snipper en selfs met hul ronde punte kon botter smeer ! As my ouers met vakansie sou gaan is die messe, hul eie borde en eie pan sorgvuldig ingepak ongeag of die vakansieoord daarmee toegerus was of nie. My ma se goed het net eenvoudig beter gewerk !
Op Universiteit het my Fisika dosent Prof. Moraal pyp gerook. Dit was ‘n algemene gesig om hom in ‘n praktiese sessie, pyp in die hand te sien studente help. Tydens eksamens kon mens die pyptabakreuk in die gangetjie ruik soos dit opgestap kom van agter iewers. Dit het dan sommer vir my gevoel of ek slimmer kan antwoord…
Op skool het ons arme Wetenskap onderwyser ‘n ou groen boksvormige Austin besit. Die motortjie was nogal klein en die seuns het dit menigmaal opgetel en tussen twee bome gaan neersit. Een boom voor en een agter, met baie min maneuver spasie om uit te kom….
My bont sokkies is vir my ‘n groot bron van geluk. My kollega het altyd gelag as ek haar vertel het dat Peter Pan gesê met mens het net een “happy thought” nodig om te kan vlieg. Meer as een keer was my bont kouse my gelukkige gedagte waaraan ek vasgehou het totdat die dag se geluk later die frustrasies kom verbysteek het… So ken party mense my ook as – die juffrou met die kouse! Deesdae probeer ek meer stylvol leef, maar my hart trek punt as ek ‘n paar mooi sokkies in die winkel sien…
En julle? Ken julle ook mense wie se besittings – karig, of luuks – die veertjie in die hoed is wat hul persoonlikheid beklemtoon en definieer ?
6 thoughts on “Dinge sê nie alles nie, maar dit sê baie…”
Ek dink die mens en sy goed hoort saam, veral die goed wat karaktergoed is.
Heerlik as ek in die winkel stap en watter van my vriendinne van die besondere winkelgoed sal hou.
Wil graag iets met jou deel – vanuit ‘n boek wat my ouma vir my gegee het
Dit kom uit die boek “Tot die ketel kook” van Reinette Erasmus
POTSKUURDAG
pappot: Het ju ook ‘n pappot vriendin? So ‘n lekker rustige ou maat wat eenkant in jou lewe staan en prut? Jy weet presies wat onder haar deksel aangaan en jy maak nie die pap te dik aan nie.
RYSPOTJIE:Sy is lief vir skinder en jy vertel haar nie jou grootste geheim nie, want nes jy jou rug draai dan loop sy oor.
PAN: Sy is daardie oop vriendelike mens, verberg niks onder ‘n deksel nie en steek ‘n lang arm uit om jou te help. Sonder haar is jou kombuis onvolledig en jou siel arm
Tog het elke potjie ‘bn plekkie op jou rak en soms juk jou hande om hulle te skuur, maar gaan kyk of jy nie meer aangebrand as hulle is nie.
Daar is nog die drukkastrol en die dubbelkoker ook. Sal later maar iets oor hulle laat weet
Groete
Dankie Elize vir hierdie kosbare stukkie wat jy kom deel het. Ek het beslis ‘n paar vriendinne in my kombuisgoed kom raaksien!
Wilna
Wat ‘n pragtige stuk, dit vat aan ‘n mens se hart. Dit is so lekker om te besef dat ander mense ook “dinge” het wat hul gekoester laat voel en eie aan hulself maak. Jou woorde het my gedagtes laat gaan… Laat onthou van my pa se hande wat ek nog so duidelik voor my kan sien, net soos in die woorde van David Kramer se “Die hande van ‘n ou man”. My dinge is my boeke wat soos my vriende en my kinders is, wat my behaag selfs as ek net na die omslag kyk en met ‘n versugting laat onthou hoe aangeraak ek daardeur was. Dinge van my wat vreemd is, is my klippe wat ek optel wanneer ek iewers gaan stap en die natuur om my indrink. Soos in die veld destyds op my ouers se plaas waar klippe in vele kleure was van rooi, pienk, wit, roesbruin, groen en swart. Dit was net ek en die veld en die karoobosse en die verre gebler van skape en die hemelse stilte na die gejaag in die stad. Mense kyk na my klippe met ongeloof, daar is die wat net te vreeslik mooi is soos my plaasklippe. Daar is ander wat maar vaal en gewoon lyk vir ander maar wat my herinner aan ‘n oomblik van behaaglikheid en lewensvreugde toe ek dit opgetel het vir my hopie van herinneringe
Wilna en Elize,
Ai, hoe kry ek sommer so ‘n wolsokkie-warmte om die hart, toe ek julle stukkies pitkos lees! En so onthou ek die dinge wat my na my oumatjie laat verlang…ou Spokie, het ons haar genoem. Ek dink aan haar smelt-in-die-mond soetkoekies, soos net sy hulle kon bak; die lekker Cremora-koffie uit die stokou, vol-barsies porseleinkoppies wat Ouma net nie kon weggooi nie! Ek verlang na die geliefde oumensreuk van haar woonstel, die kaste vol opgaargoed…kan een mens in ‘n LEEFTYD soveel toiletpapier-op-spesiale-aanbieding opgebruik?!En ek dink aan die aande waarop ons die sag-mooie haartjies in outydse krullers met seermaakpunt-pennetjies, ingedraai het… Die koppie het mooi stil geslaap om nie die werk van die krullers te verwoes nie. Dan kom die fyne haarnetjie op die krulle die volgende dag – die wind kon maar kom, NIKS op aarde kon die hare steur onder die netjie nie! Ai, Ouma Spokie se vetkoek…wanneer ek varsgebakte vetkoek ruik, spring die trane van verlange sommer self in my oge…
Bekende goed wat mensies wat nie meer met ons is nie, altyd weer “lewend” maak, is die liefdeshartklop van die lewe. Kom ons vier dit elke dag!
Het jy al gewonder wat is daardie spesiale “dingetjies” wat die mense om jou weer van jou sal laat dink as jy nie meer met hulle is nie???????????????
Lekker nostalgie! Wat sal mense van my onthou? Beslis iets om oor na te dink en dalkies moet ons vriendinne om ‘n potjie tee vir mekaar se wat ons van mekaar sal onthou!